از بس که شکست و باز بستم توبه            فریاد  همی  کند  ز  دستم توبه

دیروز  به  توبه ای  شکستم  ساغر            امروز به  ساغری  شکستم توبه

     

در حیرتم  از مرام این  مردم پست   این طایفه  زنده کش  مرده پرست

 

 تا هست به ذلت بکشندش ز جفا    تا رفت به عزت ببرندش سر دست

 

پروانه  صفت  گرد  جهان  گردیدم                 نامردم   اگر   مرد   به   دوران   دیدم

یک  رنگ تر  از تخم  ندیدم چیزی                وقتی که شکستمش دو رنگش دیدم